TTUTTURRE (1281 m) eta IRUMUGARRIETA (1431 m)

San Migel bidetik, Errazkingo txabolen atzetik dantzatu genizkion atze eta aurreak Ttutturre mendiari. Abenduan Betelutik begiz jo nuen ttonttorra: Ttutturre. Beti da zoragarria Aralarko barne-erraietan igerian aritzea. Bat ez, bi bertso idatzi genizkion Ttutturreri; biak merezi zituelako, lehenengoaren seriotasunari bigarrenaren pikardiarekin erantzun nahi geniolako, bi postontzi topatu genituelako...

Lekunberritik gora gogotsu

hurbildu naiz zuregana,

gozoa baita zure gainetik

zabaltzen den panorama,

Uztegi, Intze ta Azkarate

pasa ditut banan bana,

kontsonanteen bustiduretan

loratzen den harremana,

biak dituzu zoragarriak

izena eta izana.

Honainoko bidea

izan da xamurre,

zugan batzen baitie

zerue eta lurre;

hara! Araitz bailara

eder aurrez aurre,

itxura berezie

daukezu Ttutturre,

Beteluri usnaka

dagoen sudurre.

Handik aurrera Irumugarrietara joan ginen, eta bueltan Unako putzura eta Etxarri Laurraul herrira. Aralarren merezi du kanpoko soineko zabalaren barruan zer dagoen ezagutzea!

Argazki bilduma; egin koxk!

ITAKA (Pirinioetako irteera_2010-7-17)

Egin koxk

Mendiaren poesien errezitaldia, mendiaren algara hotsen oihartzuna, mendiaren hari solteen korapilo estua, mendiaren gosea sabeleko tximeleten dantzaldian.

Aterpetxeko zurrungen kantaldia, lo ustean lapurtutako elkarrizketa, bi esku eta hiru lagun, asteburu bat eta oroitzapenak mila. Larunbatean irratian egin genuen saioan kateatu zaizkigunak.

HIRU ERREGEEN MAHAIA (2444 m) eta PETRETXEMA (2366 m)

Gaua gozoa izan zen: nekeak pilatutako gozoa hanketan, beroak eragindako izerdi gozo gehiegizkoa, eta logelakideen zurrunkek... gozo jarri ninduten! Baina gozoa azken batean, bere goxotasun guztiarekin gozoa izan zen gaua Linzako aterpetxean. Mendiak hori ere ematen digulako, inguruaren poesiaz, askatasunaz, ilusioaz, lasaitasunaz, adiskidetasunaz gain, gaua partekatzen ikasteko aukera. Irteeraren bigarren eguneko bi helburuak: Hiru Erregeen Mahaia eta Petretxema. Hiru bat orduan ederki heldu genion Mahaiko bideari, azken urteetan pilatutako ilusioaren marrazkia irribarreak irudikatzen du.

Azken zatian elur pixka bat zapaltzeko aukera ere izan genuen. Azken metroak lau hankan egin, tontorrean aita besarkatu eta zoriontasuna zerien malko ttiki artean gauean esna pasatako orduetan pentsatutako bertsoa idatzi nuen tontorraren puntan.

Goimendizale hasiberrien

lehendabiziko ametsa,

ilusioak harkaitz artean

aurkitu ohi du babesa,

mahaian eseri ta berehala

a zer nolako sorpresa!

Argazki eder bat egitea

izan da nahiko erreza,

hiru errege ta erdian ni

odol gorriko printzesa.

Hortxe ez zen bukatu ordea, gure erronka; Petretxema genuen begiz joa. Atzera ordubete pasatxo egin eta lepoan eskuinera ordubeteko bidea egin eta tontorrean ginen. Arnas pixka bat lapurtu zidan azken aldapak, bizitza pusketa bat eman. Eta buruari bertso berri bat pentsatzeko indar pixka bat ezin hartu eta Edurnek (Linzan ezagutu genuen Arrasateko lagunak) egin zuen bertsoa denon izenean.

Gaurko honetan askotarako

eman digu guri egunak,

Errege Mahaia ta Petretxema

gaur zapaldu ditugunak,

urrats batzuek gogorrak eta

beste batzuek bigunak,

bidean gora izan ditugu

Arrasateko (Beasaingo) lagunak.

Egun zoragarria; espediziokideak ezin hobeak: Arrasateko lagun berriak (Marijo Ijurra, Edurne Balzategi eta Ana Azkarraga), Izalgo Anttonio Berasategi eta aita.

Argazki bilduma, egin koxk!

TXIPETA (2189 m)

Bi egun zukutzeko. Helburua mendian gora arnasa utziz, Pirinioak arnastea, Linzako aterpetxean lo egin eta hiru mendigain egitea. Aitarekin eta Anttonio lagunarekin. Aspaldian amestutako irteerari gogotsu heldu genion lehenengo egunean: Zurizatik Ozako basorako bidean Petrafitxako lepotik Txipetara igo ginen eta handik beste aldera Petrafitxa gaina eta Kinboa inguruak zapaldu genituen. Zazpi-zortzi ordu inguruko ibilaldi zoragarria, hurrengo egunean egin beharrekoen atari. Ezkerreko argazkian Alanos mendigain zorrotzak Petrafitxako lepotik ateratako argazkian; beste bietan Txipeta gainean gaude. Iaz hartutako ohiturarekin jarraituz Txipeta gainean utzi genuen aurtengo udako lehen mendi-bertsoa. Bertara hurbiltzen bazara... hauxe topatuko duzuna!

Bidean belazeak

bidean erreka,

inguru menditsuak

jan digu arreta,

bihotz-barna gainezka

begiak beteta,

altxor zoragarria

zeneukan gordeta,

eskura jartzearren

milesker Txipeta.

Argazki bilduma, egin koxk!

BI GURPIL

Ez zaigu ahazten. Behin ikasiz gero ez zaigu ahazten bizikletan nola ibili. Bitxia badirudi ere bi oinak pedal gaineetan jarri eta badirudi indarrak bakarrik egiten duela aurrera. Orekaren xarma, bahinola aitak, edo amak, zelaren atzeko aldetik heldu eta ume usaina nagusi zen arratsalde hartan oparitu zigun magia.

Bi gurpil. Izter tinkatuak. Besoen kurbadura. Lepo inguru mindua. Hauspoa lasai. Begirada betea. Aurrean aldapa. Atzera begiratu ezin.

Azken urteotan apenas ibili naizen bizikleta gainean. Azken bi egunotan Goierri inguruak bizikleta gainean bisitatu ditut. Gabiri, Atagoiti, Brinkola, Larraitz, Abaltzisketa, Orendain... Sufrimenduaren aurpegi gozoa, poliki bada ere, beti aurrera egitera bultzatzen zaituena. Aldapa behera haizearen izerdia, bihurguneen zirrara sabelean gora, tentsioa nekearen ispilu.

Bi gurpil. Eta gelditzen den arrastoa: ipurdiko mina. Baina, iltze batek beste bati tira egiten dionez, irrikaz nago hurrengo bizikleta buelta noiz egingo.

MATEMATIKA MINTEGIKIDEEI (2007-2010)

Gemari, Mireiari, Olatzi, Cristinari, Andreari, Asierri, Ixari, Lierniri, Oihanari, Silviari, Mertxeri, Loreari, Andreari, Javierri, Josebari, Josuri, Beñati eta Blancari,

Ez dakit horrelakoetan zer esaten den,

mila esker edo eskerrik asko,

agur edo aio,

gero arte edo hurrena arte.

Ez dakit horrelakoetan zer esaten den,

eskuartean problema bat dudala edo soluzioa bilatu ezinda nabilela,

mintegi honek xarma berezia duela edo xarmangarriak mintegikideak direla,

argazkia begietan edo argazkia bihotzean eramango dudala.

Ez dakit horrelakoetan zer esaten den,

Jabierren umorea edo Josebaren zuzentasuna eskertzekoak direla,

Andrearen eskuzabaltasuna edo Lorearen prestutasuna txalotzekoak direla,

Mertxeren ahalegina, Oihanaren inplikazioa edo Silviaren energia beharrezkoak direla,

Josuren zintzotasuna, antolaketa eta babesa ezinbestekoak ditudala,

Beñaten pikardia, goxotasuna eta konplizitatea eguneroko arnas bihurtu zaizkidala,

eta Blancaren…

ai Blancaren…

esango nuke Dantzalekun (Murumendipean) dantzan topatu genituen

sorginen kastakoa dela Blanca; duena baino askoz gehiago ematen duena.

Ez dakit horrelakoetan zer esaten den,

izugarri gozatu dudala edo plazer bat izan dela,

zuengandik asko ikasi dudala edo nire esperientziaren iturriak zaretela,

pertsona apartak ezagutu ditudala edo zoragarriak zaretela!

Ez dakit horrelakoetan zer esaten den,

eta zer esan erabakitzerako orrialdea bukatu zait.

Esandakoa esanda, horixe zen esan nahi nizuena,

aitak alaba ongi zaintzeko eskatu zizuela,

eta bikain zaindu nauzuela.

Mila esker; bihotzez hemezortzi muxu potolo,

Irati Goikoetxea

MALKOAREN PISUA

Zenbat pisatzen du malko batek?
Kantu baten xuxurla, olerki zuri bat, ahots itoaren ezina, oroitzapenaren argazkia...

Zenbat ezkutatzen du malko batek?
Ekaineko azken egunen negualdiak erakutsi nahi duen guztia.

ITAKA (KOLDO PLA_SAN CRISTOBAL_2010-6-12)

Egin koxk

Betazalen atzean isildutako mina,

ahots itoen geltoki iluna,

esku zimurtuetan kateatzen da

masail bustien argazkia.

Azken hilabetean gizon-emakume ezberdinen bizipenak entzuteko aukera izan dut. Olga, Ernesto, Ana, Julieta, Willy, Hedy, Julia, Maria, Josefina, Mirentxu, Mikele... Izen abizenak dituztenen bizipenak. Eta konturatu naiz...

Ezagutzen ez dena ez dela existitzen,

eta ezagutzeko entzun egin behar dela,

eta entzuteko kontatzeko aukera eman behar zaiela

ausardiaren itsasoan ito gabe ibiltzeko indarra izan zutenei;

eta indarrik izan ez duenari

eskua luzatu behar zaiola eta igeri egiten lagundu.

Eta konturatu naiz...

iraganak urte gehiegi egin dituela mutu, gor eta itsu;

memoriak ere baduela hitz egiteko beharra,

entzuna izateko eta duintasunez bizitzeko eskubidea.

San Cristobalen egin diren azken indusketetan parte hartzeko aukera izan dut Txinparta eta Aranzadi elkarteko lagunekin, eta esperientzia aberasgarria eta oso hunkigarria izan da. Mila esker aukera hori eman didazuen guztioi!

IKASTURTEARI AGUR

TALDEA


GERTUTASUNA


IRRIBARREA


ILUSIOA


JAKIN-MINA

Zoragarria izan da aurtengo urtea zuekin partekatzea; irakatsi adina gauza ikasi ditut esperientzia eder honetatik. Jakin badakizue, nire zatitxo bat zuekin gelditzen dela. Zuen etorkizuneko lanpostuetan nik zuekin gozatu dudan adina gozatzea, ez dizuet besterik opa. Zoriontsu izan zaiteztela!

Gogoan dut lehenengo egunean irakurri nizuen olerkia...

BOSTEKOA ETORKIZUNARI
Etorkizuna esku zabal bat da,
zure pausoen bide,
zure ametsen marrazki;
etorkizuna beldurra da, zalantza, zoriona, ilusioa...
Etorkizuna ere ikasi egiten da, landu, hezi, bizi.
Etorkizuna bizi egin behar da.
Etorkizunak lagun bat behar du, esku bat.
Emaiozu bostekoa zure etorkizunari.

Poema hau irakurri nizueneko etorkizuna orainaldi bihurtu zaigu, iraganeko lazo. Ikasitako guztiaren kutxan oroitzapen ederrok gordetzeko txoko txiki bat egiten asmatzea izango da uda honetako erronka. Muxu potolo bat denoi!

JOSE SARAMAGO

Badira irakurri eta irakurri dituzula ahazten ez dituzun liburuak. Badira ikusi eta ikusi dituzula ahazten ez dituzun aurpegiak. Badira zure egin eta zure egin dituzula ahazten ez dituzun esaldiak.

Badira entzun eta entzun dituzula ahazten ez dituzun ideiak.

"Ensayo sobre la ceguera" izan daiteke liburu hori; aurpegia Jose Saramagorena; esaldia denok itsu gaudela esango nuke. Ikus dezaketen eta begiratzen ez duten itsuak gara, eta ideia... gizon koherente eta konprometituarena.

Koherentzia da Saramagori buruz azken egunotan irakurri dudan hitzik errepikatuena. Begietan antzematen zaio bizitzarekin, gizartearekin eta bere buruarekin izan duen konpromisoa. Esana izanarengandik hain urrun bizi den garaiotan mirestekoak dira halako pertsonak.

ZERGATIK AITONA...

Apirilaren 29an Askatasuna institutuko ikasle, irakasle, langile eta gurasoek eskainitako "Sutondoa iraganetik etorkizunerako zubi" emanaldiaren parte da Zergatik aitona ikuskizuna. Naiara Jimenez Batxilergoko lehenengo mailako ikasleak editatu du egun zoragarri hartako irudi bihurtu den bideoetako bat.

Umeak galderak zor dizkio bizitzari, aitonak erantzunak. Juan Mari Lekuona olerkariaren "Zergatik aitona" olerkietan oinarrituta Ekaitz Goikoetxeak eginiko bertsoak dira musikaz jantzita ikasleek errezitatu zituztenak. "Zergatik aitona zaude okerturik, zergatik esan, buru zuriturik, umea naiz eta jakin nahi nuke nik..."

Aitona: Ekaitz Goikoetxea

Bilobak: Miren Yoldi, Maddi Zenotz, Mirari Narbarte, Leire Alonso, Ainhoa Ciriza, Josu Carte, Maite Zubillaga, Uxue Amatriain eta Nera Fernandez

Tronpetarekin: Claudia Rodriguez

Akordeoiarekin: Uxue Gartzia

Zeharkako txirularekin: Naiara Carrero eta Alazne Gonzalo

Biolontxelo eta biolinarekin: Leire eta Saioa Alonso ahizpak

Bideoa jaitsi nahi dutenentzat:

http://blip.tv/file/get/Askatasunabhi-SutondoanAitonarekin198.mpg

ERREALAAAAAAAAA LARALARALARALALA

Saiatu naiz Álvaro, baina ezin! Ez zait ezer bururatzen; olerki bat Errealari? Ni lurtarra egin ninduten, gizaki arrunt. Zauriak egiten ditudanean odol gorria ikusten dut, odol gorria arrasto zuri ttiki batzuekin jantzia. Bai, gipuzkoarra naiz, eta? Tolosako babarrunak eta Idiazabalgo gazta izugarri gustatzen zaizkit; horrekin ongi justifikatzen dut gipuzkoar identitatea, ezta? Gainerakoan ez naiz lekukotasun sustraituak itsututa bizi (ezin esan gabe utzi nire ingurua izugarri maite dudala), gerezi bila Extremadurara joaten naiz eta txokolate bila Suitzara.

Futbola? Hain urrutira joan gabe aspaldi topatu nuen nire lehoiaren
orroa Bizkaia aldean. Javi Martinez-ekin amets egiten duenari ezin eskatu kolore txuri-urdinei maitasun aitortza egiteko.

Poztu ere ez? Bai, motel, poztu, poztu naiz, besteen zorionak pozten duten horietakoa naiz. Errealzaleak pozik badaude, ni ere bai! Aupa Athletic! (;·P) Datorren urtean txuri-gorri/txuri-urdin derbien zirrara berreskuratuko dugu berriro! Ez da gutxi!

ITAKA (Barriola/Urruzuno_2010-6-5)

Egin koxk

Antton Ibarguren, Beñat Irastorza eta Lierni Garmendia izan ziren lehengo astean irratian. Ordiziako Jakintza Ikastolako irakasle eta ikasleak dira, berriki sari ezberdinak jaso dituztenak. Antton Ibargurenek hirugarrenez irabazi du Barriola Deklamazio Lehiaketa DBH 2.mailako bere ikasleekin. Ilusioz lantzen dute ahozkotasuna; hizkuntzaren alderdirik ederrenetariko bat bidelagun hartu eta ongi egindako lanaren ordainetan (7 minutuko grabaketa ederra egin dute, irratsaioan entzungai duzue) saria irabazi dute gainera!

Beñat eta Lierniren begietara begiratzea nahikoa da etorkizunari ilusioz begiratzen diotela konturatzeko. Aurtengo Urruzuno lehiaketako sarietako bi beraientzat izango dira. Zergatik ez? Beraiek ere idazle izan nahi dute! Irabazi duten Galiziarako bidaiaren kronika idaztea izango dute hurrengo erronka. Heldu gogotsu literaturari bikote, zuen emariak ere literatur iturria aberastu dezan!

Gogoan ditut 1999ko eta 2000. urteko Urruzuno sariak... gogoan ditut Suitza, Austria, Eslovenia eta Venezia... gogoan ditut Xabi, Kristina, Idoia, Gaizka...

Saioa jaitsi nahi baduzue:

http://blip.tv/file/get/Irati-urruzuno728.mp3

EGIN APUSTU ZURE BURUARI (XIX)

Zenbat pisatzen du problema batek soluzioa balantzaren gainean jartzen badugu? Zenbat pisatzen dute lau pentsamenduk igogailu batean ilargira bidaltzen baditugu? Zenbat pisatzen du problema bat ebazteak ematen duen zorionak? Gaurko erronka igogailuaren barrura sartu nork bere burua pisatzea!

IGOGAILUAN

Lau errugbi jokalari igogailu batean sartu dira. Igogailuak gehienez ere 380 kg-ko pisua onartzen du. Gehiegizko pisuagatik alarma garrasika hasi ez dadin lau jokalarien pisua kalkulatu behar duzu lehenbailehen. Hona hemen zenbait datu:

· Pablo da gehien pisatzen duena. Beste laurek berak adina pisatuko balute alarmak igogailua geldiaraziko luke.

· Mikel da gutxien pisatzen duena. Igogailuak bera bezalako bost onartuko lituzke!

· Xabik Pablok baino 14 kilo gutxiago pisatzen ditu, eta Jonek baino sei kilo gutxiago.

· Jonek Mikelek baino 17 kilo gehiago pisatzen ditu.

· Pablo eta Mikelen pisuak bosten multiploak dira.

Zenbat pisatzen du jokalari bakoitzak?

ISILTASUNA

Bazen behin isiltasunari muxu txikiak ematen zizkion neskatila bat. Emandako muxu bakoitzeko pittin bat gehiago maitemintzen zen isiltasunaz, eta eman gabe utzitako muxu bakoitzeko isilik gelditzeko arrazoi bat gehiago topatzen zuen. "Baina, isiltasuna zer da?" galdetzen zioten inguruan biltzen zitzaizkion lagunek. Eta berak orri zuri bat erakusten zien. "Isiltasuna biluztasunaren ispilua da" erantzun eta korrika ihes egiten zuen. Auskalo zergatik! Akaso oinez emandako pausoetan isiltasunak errazago egiten duelako irrist.